دانشمندان پديد آمد . آن حضرت دستور داد تا سرش را عطرآگين كنند و فرمود اين امر كه سر كودك را به خون آغشته مىسازند از اعمال دوران جاهليت است . در كتاب اسد الغابه به سند خود از ام الفضل همسر عباس بن عبد المطلب روايت كرده است كه وى به رسول اكرم گفت : در خواب ديده‌ام كه گويا عضوى از اعضاى مقدس شما در خانهء من است . آن حضرت فرمود : خير است ، تعبيرش اين است كه به زودى فاطمه فرزندى مىآورد و تو او را با همان شير فرزندت قثم شير خواهى داد . ديرى نپاييد كه حسن به دنيا آمد و ام الفضل با همان شير قثم وى را شير مىداد . كنيهء آن حضرت امام حسن تنها يك كنيه داشت و آن ابو محمد بود ، و چنان كه در اسد الغابه از ابى احمد عسكرى آمده است اين كنيه را پيامبر ( ص ) براى او تعيين كرد . لقب امام مشهورترين القاب او را : التقى ، الزكىّ و السبط ذكر كرده‌اند . نقش انگشترى آن حضرت در كتاب الفصول المهمة نقش انگشترى وى « العزة للّه وحده » و در كتاب وافى و غير آن به نقل از امام رضا ع « العزة للّه » و در كتاب عنوان المعارف تأليف صاحب بن عباد « اللّه اكبر و به استعين » ذكر گرديده و نيز در كتاب وافى و غير آن از امام صادق ( ع ) روايت شده است كه نقش خاتم امام حسن و امام حسين عليهما السّلام « حسبى اللّه » بوده است . دربان امام دربان آن حضرت سفينه خادم رسول اللّه صلى اللّه عليه و آله و سلم بود . پادشاه زمان آن حضرت معاويه بوده است . فرزندان آن حضرت فرزندان امام از دختر و پسر ، پانزده نفر بوده‌اند ، به نامهاى زيد ، ام الحسن و ام الحسين كه مادر آنها ام بشير دختر ابى مسعود خزرجيه بوده است . ديگرى حسن از مادرى به نام خوله دخت منضور فزاريه ، عمر ، قاسم و عبد اللّه كه مادرشان از كنيزان بود ، عبد الرحمن كه او نيز مادرش كنيز بوده است ، حسين ملقب به الاثرم ، طلحه و فاطمه از مادرى به نام ام اسحاق دخت